Wapienniki i ogrody Mikołowa

Betonowa szuflada, w której mieszkam nie stwarza za dużych możliwości aby obserwować przyrodę. Park obok to za mało. A gdzie lepiej niż w ogrodzie można zobaczyć wiosnę? Zatem na rower i w drogę! Jadę swą zwykła trasą do ogrodu parafialnego w Bujakowie.

W drodze do Bujakowa - kop. Budryk © biber

W ogrodzie widać, że już wiosna już się zadomowiła. Myślę, że za jakiś tydzień już wszystkie kwiaty będą kwitły, a woda w oczkach odzyska blask bo na razie jest brudna, żółta…

Bujakowski ogród © biber

Po paru chwilach jadę dalej. Docieram do Mokrego. Wstyd przyznać ale tu jeszcze nie byłem. Droga prowadzi poprzez pagórki leżące pośród pól kwitnącego rzepaku. Super! 

Rzepak kwitnie i pachnie, że hej! © biber

W końcu docieram do celu wycieczki. To pozostałości kamieniołomów, w których wydobywano wapień. Już w XVI wieku w tym miejscu dobywano wapień. Z kolei wzmianki o istnieniu specjalnych piecy do wypalania wapienia zwanych wapiennikami pochodzą z 1793 roku. Część kamieni ołów jest zarośnięta, a w części widać doskonale warstwy skalne. Pobliski Śląski Ogród Botaniczny objął patronatem część kamieni ołów i urządził tam ścieżkę edukacyjną z tablicami, punktami widokowymi i odpoczynkowymi. Wraz z ciągle tworzonym ogrodem ma to stworzyć Centrum Edukacji Przyrodniczej i Ekologicznej. Projekt ten w części finansowany jest przez UE. 

Przyroda upomina się o swoje © biber 

Widać jak układają się warstwy skalne © biber

Klucząc wokół wyrobisk można zobaczyć kilka wapienników. Część ledwo stoi, część została zawłaszczona przez roślinność tak, że ciężko je zobaczyć. Dwa z nich zostały odnowione i włączone do ścieżki Centrum. Produkcja w wapiennikach trwała podobno do lat 90 ubiegłego wieku.

Jeszcze stoi © biber 

Przyroda upomina się o swoje © biber 

Odnowiony wapiennik © biber 

I kolejny zadbany © biber

Bryły wapna z kamieniołomu były transportowane specjalnymi drewnianymi pomostami (później już windami) na szczyt pieca i tamże umieszczane. Przez około 24 -30 godzin były wypalane w temperaturze 900 – 1000 ^OC. Tak uzyskiwano wapno palone używane m.in. w hutnictwie. Część wapna wrzucano do dołów z wodą uzyskując wapno gaszone wykorzystywane np. w budownictwie. Popiół wykorzystywano jako nawóz.
Jak to wyglądało można zobaczyć: 

Po zobaczeniu wapienników i kamieniołomu warto podjechać jeszcze pod kościół p.w. św. Wawrzyńca. Parafia w Mokrym istniała już przed 1337 rokiem bo zachował się zapis z 1346 roku o zaleganiu przez parafię w płaceniu świętopietrza właśnie od 1337 roku. Początkowo kościół był drewniany. Pierwszy kościół murowany stanął w tym miejscu w połowie XVI wieku. Od tego czasu był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. To co dziś widać pochodzi z 1863 roku. Obecnie trwa remont świątyni. Wokół kościoła znajduje się cmentarz. Część starych nagrobków jest już nieczytelna. Zachował się jednak nagrobek rodziny von Witowskich.

Kościół p.w. św. Wawrzyńca © biber 

Przykościelny cmentarz © biber

Po drodze do domu wstępuję do Śląskiego Ogrodu Botanicznego – wstęp wolny! Chwilę odpoczywam spacerując alejkami. Wdrapuję się na wieże widokową aby zobaczyć rozległą panoramę i wracam tą samą drogą do domu.

Śląski Ogród Botaniczny © biber 

Elektrociepłownia Zabrze jak na dłoni © biber 

Widać radiostację w Gliwicach © biber 

Kwitnąco © biber

Trasa:
Zabrze > Paniówki > Chudów > Mikołów (Bujaków, Mokre) >> Zabrze

---